De Nieuwe Haagsche Nachtegaal

Stem: Als Phoebus vertoog, &c.

I. OCh, Haesje, men schat Ic siet wel, hoe dat Men hart in men lichaem brangd, Ie weet wat ik mien En dat ikje dien

Mit bienen, mit voet, mit hangd, Spreekt iens, dat men 't hoort, Yen troostelijk woord Soo breng ik j 'yen volle kan, Och geerje, geerje, geerje dan Me noch niet tot je man? II. Al mocht ik men maag Vol laan alle daag Met kerremis-bier en wijn, Al mocht ik yen Heer, Yen Ridder, ja meer Graaf Mouris of Keuning zijn. En dat ik dan jouw Niet hebben en zouw Soo wouw 'ket niet nemen an,

Och geerje, geerje, geerje dan Me noch niet tot je man? III. Ik heb noch, be gat, Ien meuk van ien schat Bewaart in ien knoppel-dook, Die de Maan noch de Zon Zen leven en von Al zocht hy van hook tot hook; Dan heb ik noch gelt Op renten estelt, Daar weet me moer zelfs niet van, Och geerje, geerje, geerje dan Me noch niet tot je man? IV. Keumt, laat ongs nou gaan

(En niet lang beraan) Na 't angdere selschip toe, Daar selje dan sien Dat Krelis ook gien Ian achterlam is, noch koe: Dat datter gien langst, Hoe weyts dat hy dangst, Mit meysjes zo leven kan, Och geerje, geerje, geerje dan Me noch niet tot je man? V. Maar staet iensjes, Haas, Ik moet hier men blaas Iens beuken eer datte we gaen. Ik selje ter zy, Of after, soo by

Ie schortekleed houwe staan; Och, wat was ik dik! Dat licht, daar magh ik Weer stouwen ien mengelse kan, Och geerje, geerje, geerje dan Me noch niet tot je man?