Stem: Wat doet my ontstellen. Nu Urienden hoord zingen, Een Lied Capitael, Het zyn vreemde dingen, Geschied in Breda, Een Dogter by mate Uol eer als een Held, Die trok voor de Staten, Kloekmoedig te veld, Ik zal 't u verklaren, Zy heeft met Plaszier Gediend daer zes Iaren, Als kloek Granadier. Zy heeft eerst in Breda, Gediend als een meyd: Nam van haer Iuffrouw dra, Met vreeden af scheid, Zy kogt voor haer huur geld, Een schoon mans habyt, Trok zoo na Deventer: Al in korten tyd, Waer zy informeerden,
Na een Capiteyn, En haer engageerden Om Zoldaet te zyn. Zy quam als een Parel, Uoor den Capetey Noopt schoonder een Karel, Dogt hem daer te zyn: Hy zeyde wel Borstje Wat wilt gy op de hand, Den quant zonder worstje, Die zyt heel galant; Uoor twintig Rykdaelders Ben ik u Zoldaet, Capiteyn Rehaelders De Koop haest toeslaet. Zy pronkten firabel, Met haer nieuw montuur, Den zwier van den zabel, Sloeg front en postuur, Op een hoed een Cocarde, En 't hayr gefrizeert Met zwarte moestuchen, Haer niet en mankeerd: Zy deed de exercitie, Pront met Pleysier Als een Heer offizier: Of een Granadier. In 't Ueld en Pataille, In den Franschen tyd Was zy voor een talle In 't minst niet vermeid, Men heeft haer zien lopen Twee reysen aenstonds, Eens door de spitsgarde;
Eens door de Cardons, Hoe menig zoldaet Brutael en de kloek, Was hy voor dees daed Hy scheet in zyn broek. In de Krygs-fatiquen, Dien de Collonel, Als de domestiquen Geheel huys en snel, Zo dat zy changeerde Met het Regiment, Na Breda in vreede, Dat zy wierd bekend, Daer ging zy uit vryen By een hapze meyd, Om den klap te meyden, Die daer wierd geseyt. Zy trouwden het Meisje, Al in korten tyd En heeft haer een reisje De zaek uitgeleid: Ik ben als u Lieden Ook een Urouwsperzoon, Ik stel myn gebieden Tot straf of tot loon: Ik ben eenen stuurman, Die vaert zonder mast, Wy halen daer eer van Maer wel opgepast. De Bruid viel aen 't wenen; En riep wreede Maegt, Hier moet aen de stenen Den nood zyn geklaegt, Uw schand ach verborgen
Die brengt my in schand; Ach Lief wilt niet zorgen, Blyft my maer Constant! Ik moet het ook derven; Daer gy zoo na tragt, De Liefde moet zwerven Daer Cupido wagt. Zy liet haer berade, En leefde getrouw, Maer wierden verraden Al door de Iuffrouw, Waer by zy te vooren, Als Meyd had gedient, Die dit quam te hooren, En brouden een vind, Zy heeft ras ontboden Den Heer Capiteyn: Den Collonel doen noden, Om vrolyk te zyn. Den Creyn is gekomen, Uan alle de Officiers: Iuffrouw die ging roemen Op de Musquettiers, Den Collonel roemden, Uan mooy en precies, Dat hy niemand schroomen, Uan schoone Granadiers; Myn Heer dat is wonder, Ik zweer by de Kroon: Ik zeg daer is onder Een schoon Urouwspersoon. Men heeft haer doen komen, Uoor dien Collonel; De zaek ondernomen;
Aenhoord eens dit spel, Wel Carel wat wonder, Wat is my gezeid: Als dat gy van onder Fel gebroken zyt; Myn Heer 't is een Fabel, Die my zo blameert, Dat hy trekt den Zabel En zig defendeert. Za wilt protesteeren Met den medicyn, Ik doe u visiteeren, Door den Chirurgyn, Gy zyt hier bekend; Uoor een Urouwspersoon, Uoor 't gansch Regiment! Krygt gy uwen Loon, Gy brengt door den Trouwe Een dogter in schand, Wat zeid dan uw vrouwe, Uan zoo eenen Quand, Ach wy zyn verraden, ô Nyd wreed en Fel! Ik smeek om genade, U goeden Collonel, Zo ras wilt hun zetten, Beiden in Cachot, En straf doen opletten? Uolbreng myn Gebod: Den Prins van Oranjen, Die gaf haer Pardon: Uoor haer vroom Companje, Kwam zy uit Prison. Sa dogters en vrouwen,
Dit dient tot u Eer, Wilt dit wel onthouden, Uan dees Dogter teer, Manhaftig in reden, Kloekmoedig in bloed, En eerbaer in zeden, Standvastig in moed, Ueel Iongmans die grysen, Als zy zyn Zoldaet, Wilt de meisjes prysen, Om haer kloeke daet.
Cookies on Poetry Cove