Skip to content
1767

De Nieuwe Domburgsche speel-wagen

Anoniem

Op een aangename Vois. Een Meisje pertinent, Zeer vriendelyk boven maten: Staet in myn Hert geprent; Met Goud en Zilver platen, Het is een schoone Maegd, Die myn jong hert behaegt: Og 'k hoop zy ook Liefde draegt. Zy heeft twee Borsjes rond; Als appelen van Granaten: Haer azem uit haer mond, Ruikt zoeter als Muskaten: Uan alles is zy wel, Om te vermaken een jong gesel: Ach en hoe schoon blinkt haer dat vel.

Haer tanden in haer mond, Zyn witter als yvoren, Uan herten is zy gesond; Daer toe scherp van ooren, Haer oogen die zyn klaer, Als kristalyn voorwaer: Och en hoe schoon krult haer dat hair. Haer Kleeren aen haer Lyf, Daer mee zoo gaet zy zwieren, Uan Goud en Zilver styf: Zeer fraey met goe manieren: Mogt ik het Meisje maer, Zoo wierden wy zamen een Paer: Het geschieden al binnen 't Iaer. Myn Urienden vraegden nu, Wat voor een Maegd is dese, Die door de mond van u: Zoo mindelyk word gepresen: Uan eerlyk Geslagt, Is zy ter aerd gebragt: Ag ik hoor van de Maegd geen geklag. Adieu schoon Lief Adieu, 'k Moet na Oostindje varen: 't Moet eens gescheiden zyn, Een reisje voor zeven Iaeren, Als ik leg op de Ree: Zoo meenig myl in Zee, Zoo denk ik op myn Liefje mee. Adieu my Lief adieu: Uoor 't laest moeten wy scheiden, Als 't eens gescheiden moet zyn, Een kusje onder ons beide: Adieu myn lieve Meid, Tot op een ander tyd: Tot uwen wille ben ik bereid.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De Nieuwe Domburgsche speel-wagen · Anoniem · Poetry Cove