Op een aengename Wys.
Ik wil de min gaen zoeken,
Langs Bos, Bergen en hoeken,
Want de min myn altyd jaegt;
Om dat ik niet kan vinden,
Myn zeer wel beminden,
Die myn liefde draegt.
Ik heb zoo menigen nagt,
Aen de Echo myn min geklaegt,
Om dat ik niet kan vinden,
Myn zeer wel beminden,
Die myn Liefde draegt.
Cuppedo die kwam myn geleiden,
En met Min bestryden,
Weest gegroet myn schoon Godin,
En al wat in de Wereld is,
Dat is gepaert, het is nog vleesch of vis,
Wilt van my wederkeren;
De tyd zal het nog leeren,
Wat de liefde is.
Adieu zarmante Bloemen,
Ik leg vast gebonden,
Aen een ketting vol van min,
Komt met u waerde handen:
Maekt los myn banden,
Myn schoon Engelen.
Dan zal myn pyn,
Uan myn Ionkhert verschoten zyn,
Waer dwalen al u zinnen,
Door Cuppedoos Minne,
Schoone Maget reyn.