Vois: van de swermer Mars WAt vreugd, wat geur, wat aengenaemzaemheid, Geeft de mey ons met haer Lentetyd; Wyl de Nagtegael, met zijn held’re tael,
Verquikt de Diertyes altemael Hy zingt lustig en reael, Grof en fyn en musikael Waer door het Vee van vreugd opspringt, Het Pluymgediert by dage zingt Altemael, zoet ter tael Vroeg en laet, Inderdaet Van ’s morgens dat den dag opgaet, Ieder Vogel op zyn maet, En den Uyl by avond laet. Alle Vrugten en Boomen staen in haer fleur, En de Bloempyes die geeven een zoete geur, Al het groen gewas, aen de Waterplas Springt het Fonteintye als een glas: Hoe schoon staet het Groengewas Ook de klavers in het Vlas; Door den dauw bepaereld heel charmant, Elk druppel blinkt als een diamant, Ziet elk paer, treed te gaer In de mey, even bly Al met een Liefye aan zijn zy; Philis speelt een melody Op zijn Hobo en Schalmy. Diana trekt gestadig op de Jagt, Om het Wild te schieten dat haer ’t beste dagt, Bacchus schenkt het nat; Uit een zuiver vat, Waer van dat haer veel drinken zat Die dan vallen op hun gat, En de Bloem-hof dus beklat Catryn die wyt het op Adriaen, Maer die Schoone heeft ‘t haer zelfs gedaen Ag wat raed, ’t Is te laet,
Dries en Griet, kyven niet Sy zeggen ’t is met vreugde geschied Dat wy vielen in het Ried, Maer na laggen komt verdriet. So haest als doorbreekt de gulde Son, Zag men Philis, Leander, en Coridon Met haer liefyes plaisant, t’zamen hand aen hand Wandelen langs een waterkant, Daer zy spreken met verstand Van den Huwelijken band, Sij zetten haer zomtijds in het groen, ’t Is om haer zoete Liefyes te voldoen Venus wigt, met zijn schigt, Komt gezwind, als een wind Hy zoekt tot hij zijn liefye vind, En geeft aen dat zoete Kind Dan de Bloem die zy bemind. Men ziet den boer nu werken op ’t Land Die met vreugd geduurig zaeid en plant: En den Hovenier ziet men met plaisier: De bloempyes plukken na de zwier, Venus blaekt door ’t minnevier wyl baghus ons geeft lekker bier De Scheepyes laveeren wel door de See, En de Visyes die zwemmen tot aen de Rhee Siet elk Paer, by elkaer zijn verblijd in deez’ tyd, Door d’aengename Groenigheid Jonkmans toond ook wie gy zijt Doorbrengt de Meij met lustigheid.
Cookies on Poetry Cove