Zamenspraak, gehouden tusschen een Heydensche Prins, en een Boerin of Harderin Stem: Hoe speelt my de Min.
LIefellyke Herderin, Gy bend dien ik min, U lieffelyk wezen Kan myn hart genezen, Want gy staet in myn zin, Door uw minnevonken Word ik van liefde dronken: Ach myn Zielsvrindin, Uw Schaepjes in ’t Wout,
Zal ik helpe weide En nooit van u scheide: Ach myn Zielsvrindin Ik zal overal, Door Berg en Dal, Tot aan de klare Beken, U van liefde spreeken: Doet my dat geval, Help myn smart dragen, Daar ik met behagen, U voor danken zal. 2. Gy bent een Prins van ’t Land En hoog van verstand, En ik een herderinne, Waer zyn uwe zinne! ’t Is maer een geyle brand, Om my te verleyde Van Schaepjes en Weyde, En myn eer van kant: Dan ging gy naer ’t hof Gy liet my in schanden Waar zou ik belanden? Verexcuseert myn dog: Ik blyf in het Woud, By myn Herders stout: Daar ik vreugd kan rapen Met veel Herdersknapen In het gras bebout, En gy in Kalessen, Met veel Princessen Daar gy u staet mee houd. 3. Lieffelyke Herderin,
Staak u stuerse zin: Om my te verstooten, Ik hou van geen Grooten, Maar van een Boerin: Met lieffelyk quelen, Kund gy myn hart stelen Ach myn Zielsvrindin! Met ’t spelen van een lied En ’t vlegten van kranssen Doet gy myn hert danssen Op een Herders Riet: Ik haet ’t vuyl gejagt, Van de hooftsche pragt, In ’t woud is myn leve, Daarom 'k my begeve Onder uw soet gezag: Met uw Herders knapen, Daer ik vreugd sal rapen, So lang ik leven mag 4. Prins hoe kan t geschien! Wild dog van my vlien, En zoekt uws gelijken, En vryd na een ryke Die u beter diend Gekleed in zyde kleren, ’t Is beter u begeren, Met veel fyn Besteent, Als een Boerin van ’t Land Wat vreugd kan die geven! Altyd in ’t wild te leven Waar u de Son verbrand, Door Regen en wind
U dog wel verzind, En veel donderslagen, Moet gy al verdragen Hoe bent gy zoo blind! Waer zijn u gedagten, Dat g’ uw minneklagten Stort aan een Herders Kind. 5. Princesse van ’t Woud, Een penning van Goud Neemt die uyt myn handen Tot trouws onderpande, In dat groene Wout: ’t Is myn Vaders Wapen, Tot vreugd van u Knapen, In het groen bedout, ‘k Sweer by God Iupyn U nooit te verlaten, Maar staag by uw waken, Tot wy zyn getrouwt, ‘k Sal u in plaets van ’t Groen Veel meer eer aandoen, Met Parels Juwele, Sal men u mee strele, Daar toe styf van Goud, Een Fontansie schoone, Sal ik u mee beloone In plaets van 't groene Wout. 6. Prins ik ben te vreen, En ik zal met u treen, Myn Schaepjes te verlaten En myn Herders knapen, Staekt dog u geween,
Gy hebt u verlangen, Wild myn trouw ontfangen, Die ik u verleen, een kroontje zeer net, Van Herders gevlogten Cierlyk van bogten, Van Roos en Fivet, En veel bloeme schoon, Daar ‘k u meede kroon, Hier onder den hemel, In het zoet gewemel, Van veel Vogelen schoon: Die u verblyden, Onder het zoet stryden, Met een Lauwerkroon.
Cookies on Poetry Cove