Stem: Ik heb reeden om te klaagen.
Kweld my niet meer myn gedogten,
Wyl het tyd van Slaepen is,
Laet u zorg myn maer wagten,
Wyl myn hert vermorsseld is
Door het heen en wederdenken,
Het kan onmogelyk anders zyn,
Sal myn niemand ruste schenken,
Soo moet ik vergaen van pyn.
2. Alle vreugd heb ik verlooren,
Ag geen lust vind ik by myn:
Waer toe ben ik dan gebooren?
Hemel staet myn dag maer by:
Doet myn anders liever sterven,
En verlost myn van de pyn,
Ik wil veel liever alles derven,
Dan altoos gekweld te zyn.
3. Ag ik zie den Dag aenbreeken,
En het Morgen Rood verschynt
Door myn Bidden en myn Smeeken,
Voor die hier ook leid in pyn.
Komt de Nagt zoo komt myn lyden
Komt den Dag zo is gewis:
Geen van beyde kan ik myden,
Het geduld het beste is.
4. Moet ik dan van droefheid smooren
Siet geen Sterveling myn aen,
Sal my imand kunnen hooren,
Groote Goon zo is ‘t gedaen,
Doet de schaemten myn nog zwygen
Ia gewis hoe klopt myn hert,
Waer zal nu ‘t Eynde blyven,
Van myn rampen en myn smert.
5. ‘t Graf alleen kan myn bevryden
Maer wie schrikt niet voor de dood,
Een die hier gestaeg moet lyden,
En van alles zyn ontblood,
Weg dan wereld, weg dan Sorgen:
Gy baert veel bekommernis,
Ik zie al weer den dag van morgen
het geduld het beste is.