Op een Aangenaame Wys. 1. De moeder van de Goden quam De Ouden altijd min betoonde, Aen Aarion de oude stam, Haer gryze kruyn met witte kroonde:
Men schrijft vergeefs de bloem der jeugd Alleen een voorregt tot een paren Zo lang men leeft past minnevreugt, De kin ziet na geen Iaeren.bis. bis. 2. Ik wist de Vrouwen in mijn tijd, Door mijn gesigt tot min te wekken, Maer ag ik ben myn kragten quyt, Nu myn de grysheid komt te dekken, Nogtans in myne Ouderdom, Hoor ik na het woord van paren, Of de oude vreygt komt wederom, De min siet na geen Jaeren.bis. bis. 3. Ik wierd door een losbol uit myn beurt, Galant en welgemaekt van leeden, Van veertien Iaeren reets begeert, En om myn weermin aengebeden, Myn teder hert dat wierd geraekt, Wie kan zig voor de min bewaren, Wanneer de liefde het herte raekt, De min siet na geen Iaeren.bis. bis. 4. Als myn een jong heertje groet, Versierd met veel bekoorlykheden, Ik zie door de Jeugt en Ouderdom, Myn toegelonkt en aengebeden Schoon myn moeder dagelyks zyt, Geen kind moet denken om te paren, Eerlang te treden in de Egt, De min siet na geen Iaeren.bis. bis. 5. Als ik in het Gezelschap kom, Tertoonde my bekoorlykheden,
Ik sie door de Ieugt en de Ouderdom Myn toegelonkt en aengebeden, De Dogter ziet mijn teder aen, De Moeder laet haer stuursheid varen, Ia Bessie laet haer Spinnewiel staen, De min siet na geen Iaeren.bis. bis. 6. Organ is reets te hoog bejaerd, Valerius is te los van zinnen, Feestes is elks achting waerd, Met regt mag Iulia hem minnen, En ik zou kiezen tot mijn man, Wanneer ‘t mijn tijt was om te paren, Luzette wat zegt gy daer van, Een man van veertig Iaeren.bis. bis. 7. De Grijsaerts hebben wel verstant Maer zijn jaloers en nors van zinnen, De jeugt bekoorlijk en galant, Maer onstantvastelijk in het minnen, Wat valt het moeijelijk en zwaer, Bevalligheid en geeft geen paren, Aen iemant op de veertig jaer, Mijn Minnaer heeft die Iaeren.bis. bis.
Cookies on Poetry Cove