Op een Lugtige Vois.
1.
Ik wou gaeren Climeentje minnen,
Een puikje der Herderinnen,
Een Bloempje al van ‘t veld...
Een Bloempje al van ‘t veld.
Ik wou gare myn hert haer schenken
En nooit om een ander denken,
Maar ag zy heeft geen geld...
Maer ag zy heeft geen geld.
2.
O nodelooze hinderpalen,
Gy die zoo menigmalen,
Mijn hoop te leur gesteld...
Mijn hoop te leur gesteld.
En ik derf het immers niet uyten,
Ik moet mond en lippen sluyten,
Eylaes maer om dat geld...
Eylaes maer om dat geld.
3.
Vertrek dan Venus wigje,
Die in haer zoet gesigje,
U Seetel hebt ghebouwd...
U Seetel hebt gebouwd,
Vertrekt uit het gelaet haer oogen,
Of voegt by dat vermogen,
Een enkel tonnetje goud...
Een enkel tonnetje goud.
4.
Want dat word dog op heden:
Het meest maer aengebeden,
Niet dat haer waerde verzelt,
Niet dat haer waerde verzelt,
Mogt ik mijn zelven raeden,
Ik nam voor gouwen bladen,
Climeen al in haer hemt...
Climeen al in haer hemt.