Op een Aangename Wys.
O dag! ô lang gewenschte dag,
daar meenig Mensch na wenschen mag,
Ons Scheepjes komen binnen,
‘t Is voor Hellevoet of Rotterdam:
dat daar myn lief Thuys kwam;
Ik scheider uit met Spinnen.
Ik schopte ‘t Spinwiel aan een kant,
‘k Stak ‘t liever in de ligte brand;
Ik schopte ‘t met myn voeten:
Ik wil gaan kyken naar de Schuyt:
Of daar myn lief komt uit:
Hoe minnelyk zal ik hem groeten.
Wie hoor ik kloppen voor myn deur,
Bend gy het beminde Serviteur,
Wellekom zo moet gy wezen.
Hoe minnelyk was de eerste Brief,
die ik u schreef myn lief,
Hebt gy die wel doorlezen.
ô Ja! myn waarde pand?
Het zoete Schrifje van u hand,
dat was tot myn vermaken,
Maar toen ik kreeg de laatste brief;
Van u myn zoete lief,
Verstond ik eerst de zaken.
Ach lief, wat hebt gy in de zin,
Wilt gy nu weer het See-gat in,
Of wilt gy met myn paaren,
So haald u Seyltjes spoedig in?
doet maar na u Vrysters zin:
dan hoeft gy niet te vaaren.
Een vrouw en is geen vryster meer,
Sy is geen meester van haar eer,
Sy mag geen Jonkman minnen:
Maar als het Ja woord is gezeid,
Dan is de knoop geleid,
Die niet is te ontbinden.