5.
Deed men als wij drokke kuipers,
Dreef men 't hoepeltje altijd neêr,
ô Ons Land herleefde weêr;
'T hoepeltje der zamenleeving
Moet men onophoudlijk slaan,
Of het zal naar boven gaan,
Of het zal naar boven gaan,
En dan valt het vat in duigen,
De eene hier en de andre daar,
Zelden twee slechts bij elkaêr;
'T gaat ook juist zo in het leven,
Houdt niet elk zig in den band,
'T vaatjen blijft niet lang in stand,
Wiet lang in stand,
Niet lang in stand.