Skip to content
1734

De mey-blom of de zomer-spruyt

Anoniem

Voys; Gaet wagtme voor dat laantje.

Oja dat zoete meysje, Zy is ’t die ik bemin, Hey wouze my een reysje, Betonen wedermin, Ik kan het niet verdragen, Zo groen ben ik om ’t hart. Ik zit geheele dagen, Te denken op mijn smart.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.