Stemme: Kniertje, zoete meysje. Men laet ieder weten, Die het koopen past, Dat ‘er is gezeten In een Glaase-kast, Tot Sardam by eenen Bakker, Een aerdige Tover Pop, Met een dikke kop, Die altijd is eeve wakker, Met een dikke kop Krijgt hy wat hy eet het op. Deeze Bakkers Vrouwtje Gaf hem alledaeg Een Gebraede boutje, want dat lust hy graeg, En daer By dan nog twee Flesjes, Vol met lekk’re Franse wijn, Want dat moest ‘er zijn, Ia, al kosten het twee sesjes, Want dat moest ‘er zijn, Deze knaep die lust graeg Wijn. Dan dees Vrouw mijn Vrienden, Stal men eens Veel goed, dat zy zeer beminden, maer dat quam Niet goed: Zy ging een Toverher spreken, Om te weten waer het was Zy quam net van pas, Zo als aen haer is gebleken, Zy quam net van pas, Want het wijf was duyvels ras. Want zy heeft gekregen Van dat wijf die Pop, Zy was nooyt verleegen, Al was haer geld op: Want die Pop wist haer te zeggen Wie haer geldt gestoolen had,
Maar zy moest voor dat Hem ook braef eeten voor leggen, Maar zy moest voor dat, Hem geven dat zy best had. Deze Vrouw ging sterven, en doen heeft haar man Deze Pop gaen Erve, Die ‘er niets wist van En hy gaf hem niet te eeten, ’t Popje maekte groot geraes, Hy speelde de baes, Want hy had nog nooyt gezeten, Hy speelde de baas, Zonder vlees, nog Brood, of Kaes. Doen de Bakker hoorden Dat verbaest geweld, (’t Geen hem niet bekoorden) Nan hy dese Held, En sloeg hem aen duyzend stukken; Onder ’t Ys wierd hy gedaen, Maer dat kon niet gaen, En dat wou ook gants niet lukken, Maer dat kon niet gaen, Zo als gy hier zal verstaen. Hy is weer gaen lopen Na de Glase-Kast, En daer is gekoopen, Deze raere Gast, En hy is al weer gaen razen Als de duyvel uyt de Hel, Het was gantsch niet wel, Want hy brak daer al de glazen, Het was gantsch niet wel: Pop gy bent my als te snel. Men wil hem verkopen, Voor vier duyten maer Gaet ‘er na toe lopen; Weest tot kopen klaer, Want hy heeft twee duyzend gulden By hem (zo dat de Bakker zeyt) Hy was hem graeg quyt; Ook heeft hy geen duyt aen schulden Hy was hem greag quyt, En ’t word yver een gezeyt.
De Omroeper gaet lopen Als de Derpe door, Of Men hem wil kopen Deze raere Sinjoor: Ne! Het is zoo’n aerdig Ventje, En hy maekt een yder bang, Deze Pop is lang Ruym twee vaeten en een entje, Deze Pop is lang Als de Pooten van een Tang. En de Baerd van ’t quantje Sleept tot aen de Grond: Vrienden koop dit mantje, En wilt maer Terstond Zaamen na Sardam toe varen: Lustig, lustig op de been, Vaert te zamen heen, Want de koop kunt gy daer klaren, Vaer te zamen heen: Koop de Pop en weest te vreen.
Cookies on Poetry Cove