2.
Ik sal vvaar u het noot-lot leit
Sijn u Gesellin,
Geen Zee, vol ongestadigheit,
Doet miin vaste sin
Wiicken van so een trou, als ik aan u, als vrou
Eér gaf,
Daar ik noit sal wiicken af;
Waarom kan ik niet, so wel het verdriet
Lyden, als ik nu
Paris, kan beminnen u?