Ziet hoe een Meisje van agtien jaaren,
Met haar Lief na Groenland is gevaaren. Op een Aardige Vois.
Willem kornelis die aerdigekwant Die wonder gaen vaeren/ Al naer Groenland/ Adjue dan myn Treijntje: Adjue dan myn Lief: Ik bedank u zoo dapper/ Voor u gerief. Adjue dam myn Treintje hout/ Maer konstant: ik wil der gaen vaere Naer het koude Groenland/ Wel Willem korneelisse: Dat denk ik dog niet/ Dat gy myn zou laeten In zwaer verdriet. Ik zalder jou volgen/ Straks al opter daet: Willem korneelisse/ Waer dat gy ook gaet/ Zy heeft Mans kleeren aengedaen/ En is zoo naer Enkhuyzen gegaen. Daer nam zy toen dienst/ Voor Kok en zy kwam aen geen Roer
Het was op het zelfde Schip/ Daer haer liefste op voer. Die kok was dapper die kok was snel Die kookte die smookte/ Het was alles wel. Maer die kok die wiert slegter: Die kok die wiert siek/ Die kok die wier dickker/ Die kok wier mankoliek/ Men haelden den barrebier: Die was daer wel getrouw: Men zy dat hy wat ordonneeren zou. De Barrebier voelde/ De pols van die kok: hy zeider Dat is 'er voor waer geene jok: Het is zer geen man/ Want daer zit de vrugt: Zy zal hier nog baeren: Wat aerdiger klugt. Men vroeg 'er de kok/ Op het zelfde pas/ wie dat 'er De Vader van dat Kintje was: Zy zy willem kornelisse: Dien aerdige kwant/ Daer ik mee ging vaeren/ Al naer het koude Groenlant. Men haelde Willem hornelisse/ Toen op dat zelfde pas/ Men vroeg hem of hy de vader was
Zy baerde daer almetterspoet: Twee jonge Zoontjes/ Wel was dat niet goet: Maer ag zy was een jongen bloed. Een arm kraem vrouwtje/ Wat zwaer verdriet: want doeken Nog luuren die waren daer niet: Zy ley daer haer kintje: Toen in een Ton/ Zy solde zy lolde zy rolde/ Het rommende tom. Toen kwame zy daer in Groenland Daer trouwde zy voor de Predikant/ Haer vader die meende toen opdat pas Als dat 'er zyn dogter verloren was: Maer in plaets van een toen kreeg/ Hy 'er vier: was dat voor haer Vader geen groot plaisier.
Cookies on Poetry Cove