Wyze: O Holland schoon gy leeft in Vreê. 1. WAt is des Hemels Majesteid, Rechtvaerdig in zyn daeden, Dien 't Oproer straft te zyner teid, Aen alle die ten kwaede Hun stoutheid durve vangen aen; En tegens zyne Magt opstaen, Die hy heeft in dit leven: Aen d'Ovrigheid gegeeven. 2. Om na hun wyze Hooge Raed, Eerbiedig ons te drage; En nooit tegens het Roer van staet Weerstreeven; maar 't behaege Huns wille doen met naerstigheid, Eer dat het Swaerd hun opgeleid; Door 't woede uit zyn scheede: In gramschap ons verbreede. 3. Gelyk op 's Lands Schip Venus, is Gebeurd voor weinig dagen, Aen Muytelingen die gewis, Hun Euveldaed beklagen; Welk zy door stoutelyk bestaen, In groot getalle vongen aen, Met dreyging om hun ziele Door 't Kruyt, als te vernielen. 4. En 't Schip doen springen in de Lucht! Als men de Dwinglandije,
Van hun vervoeielyke Zucht! Niet na hun Wensch gelye, Het geen met veel zagtzinnigheid, Na eenen zeer geruyme teid Zulks Staediglyk beleeden, Wierd spoediglyk, overtreeden. 5 Zyn Hoogheid gaf daerop Bevel, Om hun te Attaqueeren; Belegde voort een Krygs-Raad fel: Van Capiteins en Heeren, Der Hooge Admiraliteid; Om zo door wysselyk Beleid, Van hunnen Raeds-besluiten, Deez' Gruwelen te stuiten. 6. Kinsbergen, een Ridder stout, In alle Zee-magts zaeken, Maekten hun voorneemens verflout, Door het zeer ievrig waeken, Het geen hy dee by Nagt en dag, En hun zeer kort op zeyde lag, Om door zyn Magt te dwingen Indien zy iets begingen. 7. Deez' kloeke daed, dee ieder een, Op den helder als beeven Zo dat al 't volk kwam op de Been, In vrees dat ook zouw sneeven: Deez' Held met zyn Scheeps Volk al; Indien dit kwaed ten boozen val, Huns voornemen zou koomen 't Geen hen deed geenzins schroomen. 8. Korts daer na wierd door den Krygs-Raad Een Schryver af gezonden;
Na de Rebellen; die hoe kwaed, Zy in hun Ordens stonden, Ontvangen wierd met minzaemheid, En een geschrift van zyn Hoogheid, Hun moedig voor kwam leezen, Het geen hun bragt tot vreezen. 9. Waerin zyn Hoogheid hun beloofd: Zyn gunste te betoonen, Indienze hunne Opper-Hoofd, Eerbiedig weer bekroonen; En den Matroozen gaf Pardon, Om op de Scheepen van rondsom, Na raed verdeeld te werden, En in hun Dienst volherden. 10. Maar de Onder-Officieren voort, Op Krygs-Raad, zyns begeeren Moesten verschynen zo 't behoord, Om hun in alle Eeren, Met achtinge te toonen aen Waerom zy dit hun stout bestaen: Als hadden ondernoomen En daer toe zyn gekoomen. 11. Noch Vier-en-twintig Uuren tyd, Wierd hun beraed gegeeven; Om dan zich met gewilligheid Zich zonder wederstreeven, Op Hoogst derzelve hun bevel, Zonder eenig verder uitstel, Hun daer na te gedragen Of dat men na 't behagen. 12. Door strenge Middelen hoe zwaer, Hun zonde daer toe dwingen;
Dus zy in tyds om van 't gevaer, Zich niet te zien omringen, Moesten daer toe genegen zyn, Om zo hun wettig Zouverein Den reeden op te geeven, Waerom zy zulks bedreeven. 13. Hier op zonden zy ten antwoord, In eenen Brief te weeten, Dat alles zyn zou zo 't behoord, Vergeeven en vergeeten; Maer dat zy hebben mogten weer: Hun Officiers, na hun begeer, Aen Boord, om als voor deezen In Dienst getrouw te weezen. 14. Waerop een Heer Vice-Admirael, Hun wederom antwoorden, Dat zy en zich aen geen verhael Ook hoe genaemd, zich stoorden, En geen Condities neemen aen, Maer dat het Wyselyk beraen Zyns Hoogheid moest geschieden; Na 't geen zyn Magt gebieden. 15. Na eenen weinig tyds beraed, Zy voort daer resolveere, Om te Eerbiedigen den Daed, Van zyn Hoogheids begeeren, Daer op men voort een Seine dee Aen al de Scheepe op de Ree, Dien zich aen alle zyden, Door Sloepen als verspreiden. 16. En zo gezamentlyk aen Boord, Hun kwaemen af te haelen,
Den Onder-Officieren voort Gevoeld, en zonder draelen Op verscheiden Scheepen gelegd; En 't Volk dat Pardon was gezegd, Hun Vryigheid gegeeven, Den rest op 't Schip gebleeven. 17. Nu staen den geen die schuldig zyn, Hun straffen te ontvangen, Welk teegens hunnen Souverein Door hunnen boozen gangen Op stonden, dog God dien 't Heel-Al Bestierd, hier op het Aerdsche dal, Geeft ieder loon na werken, Zo men hier uit kan merken. 18. Den Krygs-Raad, korten tyd daer naer, Heeft drie zwaerste Rebellen Veroordeeld, door een Kogel daer, Ter dood neder te vellen! Den Corporaal, Bootsman, Schieman, Waeren de voornaemste daer van, Dien dit wierd voor geleezen, Dog door Goedheid gepreezen. 19. Zyn's Hoogheids Mensche Lievendheid; Kwam men deez' zaek verligten. Eer men den straffe op den tyd, Aen hun had gaen verrigten, Dus dat met driemaal Gekielhaeld, En Bil-Slaegen zou zyn betaeld; Hun snoode Gruwelheeden, Zeer stoutelyk beleeden. 20. Zoo zyn de anderen ook mee Gestraft na Euveldaeden,
Houd God voor Oogen en in Vree, Doe hy in zyn Genade, Al zulks zien aen een ieder een, Om niet te raeken in 't geween Van straffen in 't Gerichte, Waer voor niemand kan swigte?
Cookies on Poetry Cove