Op een aangenaame wys.
DE spelonk van disperacy, Ach! wat doed gy myn al pyn, Dat ik eylacy! hier alleen moet zyn, 't Is beter de ruime lugt, Als in dat naeuwe kooitje, Dat ik zomtyds zit en zugt.
Hoe zoude ik vrolyk wezen? Als ik hier scheiden moet, Veel duizent zugjes die 'er de liefde doed Wat baet nu al myn groote goed? Als ik de dood moet smaken En ik myn Lief missen moet.
Wat heb ik dog misdreven? Wat heb ik u dog misdaen? Dat ik eylaes hier moet dolen gaen, 't Is beter in myn Ouders huis, Als in dat naeuwe kooitje; Och! waer ik wederom t'huis.
ô Myn lief myn schoon Godinne, Ik heb u trouwe min versmaet; Maer, eilaes gy my tegen gaet, Dat ik nu nagt en dage zugt, In dit droeve naeuwe kooitje, daer ik schier kan scheppen lugt.
Zo ik langer hier moet blyven, Raek ik geheel aen stuk En zeg adieu dan Waereld voort, Ik sterf in dit naeuwe kooitje, Als ik niet word verhoord.