Op de wys: Van Jan en Griet. Men vind beschreven Aen het knoopgat nommer vijf Ver al buiten 't menschen leven Door de pen van een oud wyf, Dat den Liedjes-zangers tryn Groote Logenaeren zyn, Om de menschen te bedriegen En de boeren in het fyn.
Ik zal het u verklaeren Voegt u hier wat aen mijn zy Hoe dat ik lest ben gevaeren Digt omtrent d'Hoboken Hey, Ider weet en myn grammeer Dat de dood is myn compeer Donder blixem zwaeren regen Zonne-schyn en helder weer.
Ten halven wegen Met een pak op mynen rug, Quam compeer de dood ons tegen, Jan capoen is maer een plug Naer ons kompliment beleid Heeft compeer de dood gezeid
Coes gy moet haest gaen verhuizen Het word uwen hoogen tyd.
Gord en mulder zal 't u loonen Dood dat u de koekoek haelt Ik zal u quitantie toonen 'k Heb tot kersmis pront betaelt, Siet die mager graet en luis, Vuil Janhagel en gespuis 'k Sal u dat doen avanceren Door den raed op het stad-huis.
Coes vat myn reden Gy en hebt myn niet verstaen, Maer ik meen hier naer beneden In dat duister graf te gaen Lieve dood ik vraeg excuis Ik geloof gy hebt abuis Ik en zal u niet doen dagen Want ik staen hier van confuis.
Laet my tog leven Stelt my nog wat jaren vry 'k Sal een maetje drie bier geven By den maelder hier d'hey Ik en lust geen bier nog quast Gy moet mee in mijnen zak Siet ik leef zonder genade 't Is by my maer gryp en past.
Ach lief kompeerken Daer wy zullen vrienden zijn Ik geef thuis een lekker smeerken Hesp en spek al van het zwyn, Mijnen kelder met plaizier Is verzien van wijn en bier Vult u schrael en mager koren Soo voldoet my dat plaizier.
Een kas vol kleeren Want gy beeft van groote kouw Soo voor schuimers als voor heeren Drie vier mantels rood en blouw, Eenen hoed met pluimen prat En den degen aen u gat Een kalot met hondert knoopen Om te pronken door de Stad.
Wilt gy dan trouwen Ik heb dochters grof en fijn Geld en erven en lansdouwen Duizend bunders maene-schijn, Soo verzint eer gy begint Want gy word van my bemint Dan zal ik u extimeren Net gelijk mijn eigen kind.
Ik zou wel gaen hooren Naer u woorden flikkerment Ik zal u nog niet vermooren Wel Jan Coes gy braeven vent Ik trok met compeer de dood Naer myn speel-hof wyd en groot Daer vielen wy aen het schransen Wyn en beu en terven brood.
Ider kan peyzen Dat myn wyf was heel vervaert Sy begon van schrik te gryzen Van de dood en gryzen baert En ik heb haer dan met vlyd Die constume uitgeleid Coes en beel en al mijn vrienden Waeren met de dood verblyd
Ik zonder faelen Als de maeltyd was gedaen
Dee ik eenen speelman haelen Laet ons nu eens dansen gaen, Ja wy dansten in een kruys Wat een vreugde in mijn huis Lief tot spyt van al de duivels En geheel het helsch gespuys.
Myn kas vol kleeren. Open myn compeerken lief Soekt maer uit tot uwer eeren Mantel wambuys u gerief Jas en broeken advenant En manchetren schoon met kant Siet monsieur de dood nu pronken Want het staet haer heel charmant.
Wat looze knepen Als de dood was uit myn huis Quam de duivel in gesleepen En hy riep met groot gedruis Geeft op kleeren aen de dood Siet ik ben ook naekt en blood Dat ik mynen steert kan dekken Ik hou my hier te gast genoot.
Myn wyf aen 't lezen En ik maekte kruis op kruis En ik stond gelyk verwezen Van dat duivels helsch gespuys Want hy meende breed en fel My te sleepen naer de hel Het gebet van zatte wyven Dat moet klinken als een bel.
Hy moest verhuizen Naer de hel by mantjen pek Met zyn vlojen en zyn luizen Met de steert in zynen nek
Heel myn straet stont in lawyt Van veel wyven dezen tyd Daer mee was ik dood en duivel En den heelen boel zoo quyt.
Cookies on Poetry Cove