Een Nieuw Liedt van den Gouverneur. Stem: Siet hoe geluckig zijnse dan. O Wereldt vol van overdaet, Wat baent gy open wegen, Tot alderhande quaet, Tot wraeck, Bederf en moort, Een saeck noyt meer gehoort Sal ick u brengen voort. In Zeelandt is dit feyt geschiet, Ter tijdt doen Hertogh Carel Hier vaerde 't groot gebiet, Sijn Goeverneur bekent, Heeft hem tot quaet gewent, En kreegh een droevig end, etc. Hy sloeg een geyl en dertel oogh,
Op eenen edel Vrouwe, 't Geen hem op 't lest bedroog, En sprack mijn heete lust, Sal nimmer sijn gerust Voor gy mijn vlamme blust, etc. Sy als een eerbaer kuysse vrouw, Sprack Heer sou ick verbreecken Met u de echte Trouw? Soud' ick mijn lieve man, Doen soo een grouwel an, Och spreeckt daar nimmer van, etc. Hy met een opstinaat gemoet, Ginck hem nae huys toe keeren, Heel toornich en verwoet, Hy liet van stonden aen, Sijn dienaers hene gaen En haelt haer man gevaen, Betichte hem met Land-verraet, Zijn Vrouw geheel verslagen, Die vraeght op heeter daet Wat magh de oorsaeck zijn, Dat dus mijn man vol pijn Daer moet gevangen zijn, V Man sprak hy wou 't Lant verraen ick sal hem door Beuls handen, Doen 't hooft van 't lichaem slaen, Maer by mijn macht ick sweer, Voldoet gy mijn begeer, Gy krijgt u man dan weer. Die sond werdt hem vergeven dra, Voldoet gy mijne lusten, Soo krijgt u man gena. Dus kiest in dit geval, mijn wil te doen voor al, Of ick hem straffen zal, etc. De hupssche vrouwe toogh mitsdien, Seer bitterlijck aen't schryen, Sal ick mijn man dan sien
't Hooft vallen voor hem neer, Of afstaen van mijn eer, En daerom sijn begeer, etc. Mijn lieve man is mijn soo goet, Als eenich schat op aerden, Of als mijn eer my doet, Mijn man mijn rechter hant, Moet een van bey aen kant, etc. Den booswigt greep haer by de hant, In 't midden van het klagen, Wiep haer op 't Ledikant En heeft seer ongerust, Sijn geyl en dertele lust Tot walgens toe geblust, etc. Toen sprack, gy vrouwe gaet nu heen, Op morgen moogt gy halen, V man uyt het geween, Bedroeft is sy gegaen, Hy liet van stonden aen, Haer man het hooft afslaen, etc. Des morgens opent zy haer deur, En gingh vrymoedigh treden, Voort na den Gouverneur, Sy sprack Groot-mogent Heer, Geeft my mijn man doch weer, Voor mijn geschonden eer, etc. Hy riep twee dienaers voor den dagh, Die bragten haer ter plaetse Daer zy haer man aen sagh Daer lagh hy sonder hooft, Van 't bloedig swaert verdooft, En 't leven wreet ontrooft etc. Sy viel op 't doode lichaem neer, En kusten zijn wangen En schreyden om haer eere, Truck 't haer uyt d' Harsse pan, En riep o snoo Tyran, Vermoort gy soo mijn man, etc.
Sy gingh als zinloos en verwoet, En klaeghden aen haer vrinden Haer aldernaeste bloet, Den Gouverneur o schant, Heeft my mijn eer ontmant, Mijn man geleyt in 't sant, etc. Haer vrienden spraeken nicht wel hoe Laet ons van Zeelandt reysen, Terstont na Hollant toe, Beklagen daer dit quaet, En grouwelijcke daet Aen d' Hertog groot van staet, etc. Men quam seer haest en ongemeen, Tot Delft binnen reyden, men ginck ten Hove treen, Sy sprack den Hertogh aen, Deed' hem de saeck verstaen, Hoe 't al was toegegaen, etc. Ach wreeckt de doodt van mijnen man Wreeckt mijn geschonden eere, Soo yemant wreecken kan, V valschen Gouverneur, Die braght my in't getreur, Bestelt hem straf daer veur, etc. Den Hertogh sprack u wel versint, en let wel op u reden, Hy is mijn een goet vrindt, Dus seght in dit geval, De suyvere waerheyt al, 'k Sweer ick hem staffen sal, etc. Maer soo ick dees saek onwaer bevint Soo sal ick doen smaken, De doodt die u verslint, Ick daegh hem voor het recht, Dus hier in ovelegt, Bedenckt wel wat gy segt, etc. Zy sprack mijn Heer is dit onwaer, Soo laet mijn lichaem sagen,
Aen stucken van malkaer, Of helpt my onder de aerdt, Door een scherp-rechters zwaert, De doot my niet vervaert, etc. Den Hertogh liet den breeden Raet, Terstont ten Hoof vergaren: Om dit vervloeckte quaet, Te straffen ongemeen, Men deed de vrouw alleen Al in een kamer treen; etc. Toen quam den Booswicht voor den dagh, Voor d'hoogen Raedt verschijnen, En sprack met bly gelagh: Wat 's d' oorsaeck doch mijn Heer, Dat ick om u begeer Kom reysen hier dus veer? Den Hertog sprak hem vreesselijk an, Gy eer-vergeten Schelm, Wat quaedt hebt gy gedaen? Een eerb're vrou verkracht, Haer man ter doodt gebracht, Denckt dat ghy straf verwacht, etc. Hy sprack, wie leyt my dit te last? Het zijn verdichte loogens, O Vorst! daer 's niet aen vast, Stelt mijn party ten toon, Ick zweer u by de Goon, Hy krijgt verdiende loon, etc. Den Hertogh sprack, O Gouverneur, 'k Sal oprechte blijck u toonen: Men opende de deur, Toen wiert sijn haert belaen, Hy sagh de Vrouwe aen, Bedroeft daer voor hem staen, etc. Don Carel wiert als opstinaet, Sprack, kendt gy wel dees vrouwe? Die hier voor u staet?
Dit is u vyandin? Die gy door geyle min, Dwongh naer u lust en sin. Hy viel van schaemt' ter Aerden neer, Den Hertogh sprack met reden: Hersteld dees vrouw haer eer; Ick wil tot straffens schuldt, Dat gy haer met gedult Terstondt hier echten sult, etc. Don Carel vraegde aen dees Vrouw Of sy haer wou begeven met hem in d'Echte trouw, Sy sprack o vorst ick kan In d'echt niet nemen an Den moorder van mijn man, etc. Hy sprack 't sal u niet schadelrijck zijn Gy sult oock wraeck genieten, Soo doet den raet van mijn Dus voort door vrienden raet En d' Hartogs soete praet, Zy 't Ia-woort geven gaet, etc. Des wiert de weduw weer de Bruyt En d'Hywelijcks voorwaerden, Wiert daer geschreven uyt Al ley zy noyt geen kraem, En hy te sterven quam Zoo bleef zy erfgenaem etc. Dus wiert den Priester voort gehaelt Het houw'lijck wiert bevestigt En door den Raet bepaelt Den Gouverneur sy Heer, Wy dancken d' Hertogh zeer, Voor dees genoten eer, etc. Don Karel vraeghden zijt gy te vreen, Ia Heer en wy vertrecken, Met alle danckbaerheen, Zoo sprack hy seer lieftal Mijn Bruylofts-feest die sal,
Oock volgen na geval, etc. Neen sprak de Vorst na mijn vermaen, So moet gy de Iusticy, En mijn oock voldoen, Sa knielt neer voor het sandt, Op dat gy door Beuls handt, Gestraft wert weer met schant. Hy badt den Vorst om lijfs genae, Maer 't smeeken was verloren, Den Hertogh sprack nu drae, Scherp-rechter volgt mijn last, En geeft dees snooden gast, Het loon hem toe past, etc. Men sloeg hem 't hooft af met een slag Het welck de jonge Weduw Met blijdschap al aensagh, Sy kreegh na zijne doodt, Alle de goederen groot, Dat holp haer uyt den noot, etc. Dit is waerachtig soo geschiet, By Hertog Carel de stoute Als de Chronijck bediet, Hiermee wort ons betoont, Dat straf geen vrient verschoont, Maer 't quaet sijn meester loont, etc. Als min met minne paert, Dan is het wel ge-aert. Maer als de min gedeelt is, En gelt en tijd verspeelt is; So kan men van het minnen Niet aêrs als quaet versinnen.
Cookies on Poetry Cove