Stem. Geeft my te drincken naer mijnen, &c. Ioannes die Godts suyver woort, Oprechtelijck de Heyden leerden, Als hy Herodes bloedt-schant hoort, Soo wast dat hy haest heen keerden, Naer den Dier Vorst ende begeerden Te straffen dese vuyle daedt, Den lust zijn eerbaerheyt verkeerden, Waerom Ioannes quam in haet. Ioannes by Herodes gaet, En sprack, Heer Coninck quade maren In ‘t gansche Landt gy hooren laet, Gy wort versoent van uw dienaeren, V naeckt een droef en groot beswaren, Om dat gy uwe Suster trout, Die eerst met uw Broeder gingh paren, En nu voor uwe Vrouwe hout. Gy die als Coninck wetten geeft, En straft de geen die uw weth breken, Denckt in wat vuyligheyt gy leeft,
In snoode sond’ gaet gy u steken, Heer Coninck schouwt dees quade treken, Mijn Godt den Heer u straffen sal, Vw’ bloedtschant sal hy op u vreken, Vw’ huys en u bederven al. Herodes vreest Ioannam seer, En hy ontsiet om hem te dooden, Maer als zijn boorten-dagh quam weer, Soo sendt den Coninck uyt veel Boden, En doet zijn naeste Heeren nooden, Op zijn Geboorte en blijde Feest, Daer over dat onder de Ioden, En gansche Hof is vreught geweest. Herodes Broeders dochter treet By haer Oom daer hy sat in vreughden Op ‘t schoonste verciert en net gekleet Met haer Staet-maeghden vol van jeughden, Al dansende haer Oom verheughden, Sprack, eyscht al wat gy nu begeert, Maer haer Moeder vol ondeughden, Die had haer al een eysch geleert. Heer Coninck laet my dan het hooft Ioannis in een schotel langen, Gy hebt my eenen eysch belooft, Gebiedt dat ick mijn eysch ontfangen, Den Coninck wiert bedroeft en bange: Togh om den eedt by hem gedaen, Is den Scherp-rechter met verstrangen Voort naer den Kercker toegegaen. Daer hy Ioannes, naer zijn last,
Terstont het leven heeft benomen, Het hooft dat haer waer toegepast, Heeft sy in een schotel bekomen, En gaft haer Moeder sonder schromen, Die oorsaeck was van al dit quaet, Maer Godt die alles recht doet komen, Herodes noch straffen laet.
Cookies on Poetry Cove