Op de Stemme: Schoon Lief gy zyt prys weert, &c. Abraham den goeden Vader, Al scheyden hy en Loth, Haer herten bleven vast te gader, Met vrees en liefd’ aen Godt:
Dus naer dat wy ons tot scheyden nu bereyden, Soo laet ons met herten niet scheyden Van den Heer en zijn heyligh gebodt. Den oudtsten der Ephesianen, Vyt rechter liefde klaer, Van Paulum scheyden zy met tranen, Godt beval hy haer, Ende dat woordt mekaer Sijnder genade reene, Soo ick nu doen Broeders gemeene, En mijn lieve vrienden allegaer. Als wy veel scheydens overleggen, Een scheyden buyten sier, Woorden voor die men sal seggen Gaet in dat helsche vier Als ‘er van twee aen hier Sal blijven als de oudtste melden, Op het bedde, en meulen ten velden, Och dat scheyden wert druckigh schier. Broeders eer wy van hier vertrecken, Ick bid u laet ons Lien Malkanderen dagelijcks verwecken, Om Godts toorn te ontvlien. Laet ons naerstigh toesien, Dat ons desen dagh alle Als een valstrick overvalle, Als dat laetste scheyden sal geschien. Hierom laet ons waken volherdigh, En altijdt bidden sael, Dat wy worden tot u-lieden veerdigh, Als dees dingen fel, En staan sonder gequel,
Voor ‘s menschen Soon in vreden, En laet zijn gehoorde stemme heden, Niet verachten, Maer ter herten nemen wel. Zijt voorsienigh met wie gy handelt, Mijdt list en boosen schijn, Met wijsheydt eerlijck wandelt, Tegen die buyten zijn, Werckt metter handen dijn, Vw’ eygen broodt wilt eten, Wel doet ende mede deelen niet vergeten, Maer Godt doet offerhande fijn. Laet ons malkander behagen, En gedencken in ‘t gebedt, De een des anderen last oock dragen, Want dit is Christus Weth, En niemant geen belet, Noch ergernisse geven, Maer Godt saligh in dees boose werelt loven, Met eene goede conscientie niet besmet.
Cookies on Poetry Cove