Stemme: Het daget uyt den Oosten, &c. Ick heb een uytgelesen, Groot Avontmael bereyt En veel gasten tot desen
Genoot uyt minsaemheyt, d’Vee om ter Tafel wesen, Is geresen. O gy onderdanen knecht gaet nu het getal Der gedooden vermanen, Te komen seght, ‘t is al Bereydt, dat sy en hoeven, Niet te toeven. Komt al wel beraden, O mensch wie dat gy zijt Bereyt is uyt genaden, s’Levens soete maeltijt, ‘t Is nu de ure van te komen, Vyt verdoemen. Eenen Acker schoone, Heb ick gekocht en dien Moet ik selfs in persoone, Nu noodig gaen besien My isser wel ter degen, Aengelegen. Dat heerlijk landt bouwen, t’Velt vol vruchten verciert, Is lustigh om aenschouwen, Vol menigh schoon gediert, Daer nu profijt van allen, Magh toevallen. Ick bid u wilt belooven, My t’excuseren schier Van ‘t weertschap van boven, Want mijn heer is doch hier Te leven overvloedigh, En hooghmoedig. Ick heb vijf jock ossen, Gekocht dus bid ick u My met onschult te lossen, want henen trek ick nu Om te besien de Beesten, niet ter Feesten. Want ick moet seer vierig, Waer neme den tijt eel Sy en zijn niet gierig, Die geerne hadden veel, Men moet voor d’oude dagen, Sorge dragen. En ick heb uyt minne, Genomen nu een wijf, die my leyt in mijn sinne om haer schoone jonge lijf My en konnen geenen, Soo vermaken. Liefd’ onkuys van zede, Is oorsake hier van Dat ick oock nu mede, gaen en wil noch en kan,
Want wy noyt gaen te gaste, Erger paste. Te recht heb ick toren, Ick noode blijdelijck, Mijn rijck elck te voren, Maer al tot tijdelijck, Mijn rijck elck te voren, Maer al tot tijdelijck Treckt meest der ijdel menschen, Sin en wenschen Gaet snel op de straten, En steeghkens van stat Brenght sonder achterlaten dat arm volck en wat Door kreupel en lam en blinden, Gy sult vinden. Hier in komen laerse. O Heere het is gedaen, Noch isser ruymer plaetse Soo wilt te lande gaen Aen Tuynen daer gelegen, En op wegen. En gy sultse dwingen, Te komen onbevreest, Met mijn woort dat door-dringen, Kan de ziel en geest, Scheydet, en oock met eenen, Mergh en beenen. Sulck volck laet vervullen, Mijn huys, wamt generael, Geene smaken en sullen Dijn vreughdig Avondtmael, Van die daer is vergaren, Genoodt waren. ‘t Avontmael waerachtigh, ‘t Hemelsche wesen soet Om daer te komen krachtig, Broeders u beste doet, Den Heere sal u verstercken, In zijn werken.
Cookies on Poetry Cove