[54]
Ein annder
Ein Libser man,
der stertzen kan,
da dreibt man mit den spott vnnd hon,
ein kaff steitt jm nitt vbell ahn,
vill schellen daran,
Die weltt die will irhen narren han.
Jetz narrisch sein,
nhů bei der zeitt,
die wellt jetzůndtt vill narrhen gifft,
den esell reitt
ahn has vnnd neidt
gantz weitt vnnd breitt,
Die trow die ist dar nidder geleihtt.
Der Aff sich fast,
vbtt vnnd kost,
bricht ab die negst,
vnnd trost die gest,
Er důncken lest,
ehr sin der best,
vnnd sitz jm nest,
Die ganß iß doch fůr einenn andern gemeest.