Bij de komst der Franschen in Holland. Wijs: Avec les jeux dans le Village.
Moest eens het vrije Neêrland bukken, Voor een vermeten dwingeland, Dorst men haar haren hoed ontrukken, Voor een Bataaf het duurste pand; Wierdt eens, ten spijt van elke braaven, Naar recht, noch billijkheid gehoord, Wierdt, door een woeste drom van slaaven, Eens d' edle Vrijheids-stem gesmoord.
Thans zien w'een beter daglicht rijzen, Thans trekken donkre wolken heen, Thans schenkt ons-God zijn gunstbewijzen, Thans volgt de blijdschap op 't geween. Ja, onze vreugde kent geen palen, Wij zien die blijde dagen weer; De Vrijheids-zon spreidt nu haar straalen, Vol pragt, op onze Landen neer.
Wie zijn 't, die dus ons recht herstelden? Dit zijn wij, Gallen! u verpligt: Gij zijt het ook, o dappre Helden! Naar wien zich onze dankstem rigt. Kondt ge overal steeds zegenvieren, In 't onlangs afgeloopen jaar, Koom nader, pluk hier d' eerlaurieren, Door u verdiend, o edle schaar!
Geen vijand kon uw moed trotseeren, Uw kloekheid kende paal noch perk; Geen Brit, geen Duitscher kon u deeren, Of hindren in uw edel werk. Neen, ons Bataven vrij te maaken, Was 't beste dat uw oog kon zien; Steeds was de drijfveer uwer zaaken, Ons, uwen Broedren, hulp te biên.
Ons in uw voorspoed te doen deelen, Ons te bevrijden van ons juk, - Dit, Braaven! kon uw eerzugt streelen, Die d' oorzaak waardt van ons geluk. Om onzen dwingland te vernielen, Hadt g' alles veil, - uw goed en bloed; - Al sneesden duizende van zielen, Behieldt gij tog uw Heldenmoed.
Met recht dan, dat we u Helden noemen, Wien niets weerhoud, wien niets weerstreeft; Met recht, dat wij de kloekheid roemen, Die door uw aller adren zweeft. Nu is de heil-zon opgereezen, Wij zijn de grootste schatten rijk; Want door de trouw aan ons beweezen, zijn wij thans vrij, zijn wij gelijk. F.F.
Cookies on Poetry Cove