Van een Boer die een Tant liet trekken.
Een Boer, half razende van zyn in zyne tanden,
Ging tot een Chirurgyn dat hy den kwaden trok:
Een onbedreven knegt die nam hem onderhanden,
En trok 'er drie gelyk al met den zelfden rok.
Den Boer niet wel te vreên, stampenden in de winkel,
Zwygt, zey de knegt, ja zwygt dat u zint Felten haalt,
Want zo 't myn Meester hoort, ik zweer't u, arme kinkel,
Gy raakt niet weg voor dat gyze alle drie betaalt.