Fige Zangwys.
Schreit Minne-goodjes schreit, verdrinkt u in getraan:
't Is met de lieve Musch van rozelyn gedaan.
Die Musch zo vol bevalligheden
Is 't levens-peesjen afgeknot.
O! Minneduifjes, nat zyn leeden.
O! duifjes, nat zyn overschot.
2. Het was uw ziels vermaak, het was uw grootst plaisier,
O! Lieve rozelyn, te sollen met die dier:
Zyn flodderwieken kon u streelen.
Zyn dartele vrypostigheid
Kon uwe Liefde niet verveelen.
Gy prees zyn minlyk onbescheid.
3. Gelukkig Muschje, dat gewent waart op de borst
Van myn Zielsvoogdes te dart'len, en uw dorst
Al pikkende op de smalle tipjes,
Gelyk een toegedrukte Roos,
Te lessen van haar malse lipjes
Met Hemels Nectar en Ambroos
4. O! Doot, ô! Duizentmaal beklagelyke Doot!
Geeft't Muschjen 't leven weer en tref my met dien schoot.
O! Muschje vol bevalligheden!
Ik schrei, maar ik beny uw lot,
Nu rozelyn haar oogeleeden
Bevogtigt om uw overschot,