Skip to content
1750

Apollo's kermis-gift aan de Haagsche vermaaksgesinde jeugd. Deel 2

Anoniem

Zang. VEnus is myn lust en leven En het Wyntje myn playsier. Jonge vlieg dan breng my hier Van de flesjes die beschreven En omvlogten met Laurier, Van myn Roosje zyn gegeven Om te maken goede cier. 2. Roosje, geef my nu uw handjes, Kus my eens en stort dan ras Uit dit volgeschonken glas, Over uwe lipperantjes 't Vogt uit Puzzolis gewas. 't Rake minder uwe tandjes, Of't myn volgzaam Zieltje was. 3. Als die teugjes zyn gedronken, Tongje past dan op uw beurt; Dat gy Roosjes Lipjes scheurt Zagjes open; en verzonken In haar mondje, daar bespeurt, Dat dit kittelen en monken Ons belette dat men treurd. 4. Jonge, vul nu weer de glazen,

Schenk ons een moedig-dronk: Die ons vuurtje weer ontsonk, Om weer aan als frisse baazen, Altyd vuurig, altyd Jong, In dien lieven beemd te grazen; Daar ik even grazen gong. 5. Hoe! myn roosje, moedig zusje, Hoe! bezwykje lieve Schaap; Breng versterking, lustig knaap, Breng versterking voor myn lusje. Ach! ach! ach! zy vald in slaap. 't Is ook tyd, dat na een kusje Ik de zelve vreugde raap.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.