Skip to content
1750

Apollo's kermis-gift aan de Haagsche vermaaksgesinde jeugd. Deel 2

Anoniem

Stem: { Droefheid moet ons hert niet raken. { Daar was een Meisje jong van jaren. WAarom houdge uw gloeyend bekje, Lieflyk Hontje, malse gekje, My zo dartelende voor? Waarom luikt ge uw geile lichtjes Hallef toe; en schiet de schichtjes

Door de tedere haartjes door; 2. 'k Wilje' 'k wilje toch niet kussen, Wreeder dan de wreede Russen, Harder dan Migdonisch steen: Die al lachende myn klagten, In den wint sloeg; en veragten Kom myn zuchtjes en gebeen. 3. Die my moord met flaautjes weig'ren Als ik voel myn lusjes steig'ren; Die myn opgekrabde wond, Door uw stuursheid als gealsemt En gealoueët, weer balsemt Met den Nectar van uw mond. 4. Weg, gy stoute, ik wil je haten! 'k Neem 't nu voor en 't kussen laten; Weg, gy harde, ik ben u moe: Kus een ander, die zyn lusjes Voeden wil met uwe kusjes, Hou dien vry uw bekje toe. 5. Vlucht niet, Lief, ik wil u kussen, Molliger dan geile Mussen, Zagter dan het Zwanendons: Geefze my en niet een ander: Vlucht niet Engel ik verander. ach! die kusjes hooren ons.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.