Skip to content
1750

Apollo's kermis-gift aan de Haagsche vermaaksgesinde jeugd. Deel 2

Anoniem

Stem: Geef een Aalmoes voor een Blinde. PHebus daald des avonds neder, Ryst weer in den Morgenstond; Flora krygt haar bloemen weder, Daar zy zig beroofd van vond: Maar de mensch kan na zyn sterven Nooit het leven weer verwerven: Ellik derft dan 't geen hy mind. Ik myn Fillis,, Ik myn Fillis, Daar ik al myn vreugd in vind. 2. Fillis, die myn wonden heelde

Door den balsem van uw mond, Smaken wy de Minne-weelde! Zo lang wy op't wereld-rond Als getrouw omme dwalen: Laten wy ons hert ophalen, Dat ik uwe lipjes druk! In uw kusjes,, In uw kusjes Vind uw Minnaar zyn geluk. 3. Laat een gryze 't kussen wraken. Denk zyn vlam is reeds geblust. Laat ons 't zoet der liefde smaken! Wyl het onse jongheid lust. 't Minnen past de jonge jaaren. 't Voegt geen man met gryze hairen In vrouw venus Hof te treen. 't Past ô Fillis,, 't Past ô Fillis Aan de frisse jeugt alleen. 4. Fillis, wellust van myn leven, Die myn trouwheid hebt gezien, Wil my hondert kusjes geven, Wil m'er dan nog duisent bien. Schoon gy om my te vernoegen Daar tien duisten by woud voegen, Uitverkooren Nimphje, neen, Myne Liefd' is,, Myne Liefd' is Met die kusjes niet te vreen. 5. Engelin eer ik myn lusjes Naar myn welgevallen boet, Geef aan my ontelb're kusjes: Blusch is 't mooglyk mynen gloet, Zo zal niemand ons meer kwellen, Dat wy onze kusjes tellen. Komt myn wellust, kom myn al, Geef my kusjes,, Geef my kusjes Geef my kusjes zonder tal.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.