Wyze: 't Vinnig Stralen. 1. HOe koel gaat Daifilo daar heen Ach Hemel kan 't geschieden? Keer Daifilo! 't is tegens reen Dus Klakkeloos te vlieden. 2. Is Daifilo dus los, dus ligt, Dus wulps en ongebonden Dus geyl, dat hy op trouw nog pligt Zyn Harssen-Kluys wil gronden? 3. Gedenkt gy Daifilo niet meer Wat trouw gy hebt gezworen In d'Elzen? zeggende: veel eer Wenste ik my ongebooren.
4. Eer ik myn Trouwe Liefd' verschop Myn herte zal u Minnen Tot Atrop's alverslinb're rop, Ons zieltjes zal verslinden. 5. Nimf Dorilea was uw hart Het doelwit van uw Zinnen De Heelster van uw pyn en smart De Bronaar van uw Minnen. 6. De Schepter Zwaayster van u ziel Uw Hoogste vreugd ter werelt Maar ach! Fortuna's wankel wiel Draait om; nu 't blank gepeerelt. 7. Van d'Hooffsche staat hem speelt in 't hooft 't is Granida, wiens hulsel De glans van zyn beloft verdooft Door 't opgetooyt Vergulzel. 8. Ach Daifilo! kan d' Hooffsche pragt U zin zo ligt verov'ren? Zie toe, zie toe, van 't Hof u wagt En laat u niet betov'ren. 9. Door opgepronkte schoone schyn Want eenmaal ondervonden, Gevoelt men eerst het scharp fenyn 't Geen schuilt in d'Hooffsche gronden
10. Dewyl 't u nogtans zo behaagd Gaat heen ô Jongen Hov'ling! Maar ziet, dat gy daar na niet klaagt Te zyn een oud verschov'ling.
Cookies on Poetry Cove