Skip to content
1615

Apollo of Ghesangh der Musen

Anoniem

Stemme: La Durette. MYn hert laet vryheyt varen, ’T beschermen is te laet VVant ten mach u doen gheen baet, Het soud’ mijn pijn besvvaren, En oock mijn straffe fel Door die mijn doet dit ghequel. Niemandt sonder sijn schade Die Goden oyt aensach, Alsoo doen ick mijn gheklach Door ’tghesichte beladen Van mijn liefs schoonheyt vvreet Komt mijn nu alleen dit leet. Yemandt door blixems slaghen Somtijdts beschadicht vverdt, Ende is verbaest in ’t hert Als die niet kan verdraghen Het groote Hemels licht, Soo straelt op mijn haer gesicht. Haer keeltjen claer om singhen Veel soeter is ghestelt Als des Nachtegaels op’t velt, Om d’herten te doordringhen Met lieffelijck accoort

Van een yder die het hoort. Als ick u deuchden poghe Te schrijven altemet, Liefjen hier doch eens op let, Soo vind’ ick mijn bedroghen, En prijs u altijdt min Als ghy vvaert zijt in mijn sin. Ghy Prince van hier boven My dees Princesse gheeft, Die om haer te dienen leeft, Op dat ick u mach loven En dancken vroech en laet, Tot spijt der benijders quaet.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.