Op de stem: Echo die soo menichmael. HEbt deernis met een knaepjen jongh Ghy Maeghdens vol deuchden, Die daer van reyne liefde songh Verblijdt, verheught, met vreuchden: Ick min de vrysters hoogh en laegh, Sy comen niet uyt mijn ghedacht, Dit schoon gheslacht Ick een goet hert toe draegh.
Ghy zijt wat schotigh van persoon Een Man kent ghy vermaken, Ick denck met een soo overschoon Soudt lustigh zijn te waken, Behalven 't voordeel van 't verlies Komt sy in't reycken wel te pas, Dees brave tas Ick voor een ander kies.
Een meysken kleyn men lichtelijck tilt, Dies kan sy ons verfraeyen, En boven dat, sy lustigh drilt
Soo wil sy wel uyt vermeyen, Petite dochtertjens abelheyt, Krijght van de vryers groote loop, Ten breeckt gheen koop, Ick sie na sulcken meyt.
Of oock dees bolle Truytjens vet, Gel-veltjens of bruynetjens, Die maken mijn jonghe sinnen schu, Met haer aenval'ghe pretjens, Een blancke vryster is wel schoon, Maer het bruynetjen Peulu soet Is wel ghemoet, Een lodderlijck persoon.
Princesse jonghe dochters braef Die my dus kent beweghen, Ghy zijt daer ick om loop en draef, Dus laet my niet verleghen, De vreucht mijns levens leyter an: Al ben ick jongh verstoot my niet, V schoot my biedt En maeckt van my een man.
Cookies on Poetry Cove