Op de wijse: Yets moet ick u Laura vraghen.
WOnderbare Echtens stricken,
Door des hooghe Hemels schicken,
Vaeck op’t onversienst gheschien.
Liefde vlecht de Trouwens banden,
Eendracht cierdt de gulden randen,
Soo’t van Gode is versien.
Godt gun dees Ghehuvvde seeghen,
Nu hen vvensch is lief verkreghen,
Bruydegom en Bruydt eersaem,
Dat sy tvveedracht gantsch vernielen,
En hun herten en hun zielen
Sluyten beyd’ in een lichaem.
Tracht hier na door Godes vreesen,
Parend’ paer soo sult ghy vvesen
Vreedich in u eyghen rust:
Vvve vreuchd’ en teghen strijden,
Matight voort tot allen tijden
Om ghenieten vvare lust.
Als ghy teeld’ u Echtens vruchten
VViltse met vermaen op tuchten,
En hun buyghen na Gods VVet,
Dat als ghy door ’s Herrefst vlaghen,
Langher niet kunt vruchten draghen,
Heure gunst dan hebt te bet.
Die faelt mach keeren.