Op de voys: De Enghelsche Schoen-lapper. O Dartele Nimph, jentile Maeght, Wat port u toch te vluchten? ’T schijnt dat mijn heusheyt u wanhaeght,
Waerom sijn dees ghesuchten, Loopt ghy beschroomde Herderin En vliet de Min/ en laet mijn sin Becommert en vol duchten.
Alst ’t flickerich stralen van de Son Zijn u gout-drade vlechten, De Min hier door mijn herte won Door Venus onderrechten,
En maeckte mijn u slave kranck Teghen mijn danck, en heeft in dwanck Mijn ziel in ’t jock doen hechten. Wanneer ghy wimpelt met u oogh
En my na u siet komen, Schuachtich achter ’t ruygh ghy vlooght, Of achter struyck van boomen, En lachten en beboerten daer
Mijn weedom swaer, dat ick om haer ’T ghetraen uyt d’ oogh deed stroomen. Maer gister avondt als haer trop De lammeren hier gaf suyghen,
De suchten dronghen uyt mijn krop, Haer hert dat most noch buyghen, Wanneer sy met haer wanghen root Aensach mijn noot, al waer sy snoot
Sy most my jonst betuyghen. Sy tolkelde mijn verheerde ziel Weer op een nieu met smerten, Doe ick voor haer te voet neer viel,
En met een oprecht herte Bad om van haer de heerschappy, Doe vlucht sy seer snel van my, En ’t scheen de Min sy tarten.
Cookies on Poetry Cove