Voys alst begint. Coridon. GHy lodderlijcke Silvia Hoe kijckt ghy dus rontommen? S. Iae, Coridon ghy weet waer na Vijf schapen zijn my nommen. C. Silvia kom, kijckt niet meer om, ’T verby sal niet weer kommen. S. Ia Coridon daer water was Daer komt wel water weder, Het rijpt op een oudt ysjen ras, De wulpse lust is teder: Ey Coridon, schuylt voor de Son, En set u by my neder. C. Ey Silvia lockachtigh kaer Hoe kundy d’Herders vleyen, Ey siet ons schaepkens door malkaer Dwalen in woeste weyen? Silvia drae, let op u schae Wie salse t’avondt scheyen? S. Ey sinnelijcke Coridon, Coridon soet van tale, Ick wou dat ick soo vrijen kon. C. Ghy jockt het al te male: S. Coridon stil, ’t is doch u wil, Dus laet de schaepkens dwalen. C. Nu laetse dwalen gins en weer, Wie soumen soo niet vanghen? Wy dienen bey doch eenen Heer Dach en weeck even langhe, Silvias min, is Coninghin Daer d’Herders na verlanghen.
S. Ghy Coridon met u ghedicht Betovert d’Herderinnen, C. Ghy Silvia met u ghesicht Betovert d’Herders sinnen, S. Dat Coridon, Silvia won, Waer soumen d’oorsaeck vinnen. C. Nu dertel Herderin betaelt De schaepkens menichvuldich, Die ghy my in de Lenten staelt. S. Wel Herder onverduldich! Herdertjen stout, niet al te bout, Ick bleef u noch wat schuldich. Die Coridon heel Spagnien gaf En Silvia Vranckrijcks kroone, Sy ruyldent om sijn Herders staf, Hy om de bloeme schoone, Waer meed’ hy wou, waer meed’ sy sou. Hem kroonen, hy haer loonen. Mocht Silvia, mocht Coridon Des Hemels loop bestueren, Sy maeckten drie mael middaghs Son In vier en twintich uren, Silvia kom, morghen weer om, Wie weet hoe langh ’t sal dueren. S. ’T wordt laet besorghde Coridon, Ey wilt ghy’t Vee niet scheyen? C. Ey schaepkens lief, ey spade Son, Ey wilt een lutjen beyen. S. Ey Coridon, ’tschuyl voor de Son, Can u dat soo verleyen? C. De schaepkens aen der heyden spae Sijn wisse wolven proye, Gaet t’huys ghevoede schaepkens drae, Gaet t’huys-waert ’t eender koye, Coridon blent, Silvia kent Gheen ramken voor den oye.
Cookies on Poetry Cove