Skip to content
1655

Amsterdamsche Vreughde-stroom (Tweede deel)

Anoniem

Stemme: Ghebuurtje seght, wat schrijft, &c. O Stroom Godt van den Amstel-vliedt! Waer isser in oudt Romen Augustus soo veel eer geschiedt, Als u, op uwe stroomen? Noyt wiert Caeser ’t hooft geciert Met sulcke Lauwerieren. Waer wiert Cato soo gheviert In den Raedt die hy estiert? Athenen sach// noyt blyer dagh, Doen hare zegen boven lach. 2De Noort-star doock, de Ooster-zon Bescheen hier stadt en stroomen: De yverende Iacht-man kon In ’t bed niet langer droomen, Maer ylt na Iacht, en Sloep, en Schuyt,

Slaet aen, en nat sijn Seylen, Hijs op in top de bruy, hael uyt, Daer Veel// en Keel// Trompet en Fluyt Om ‘tsoetste luy// daer komt een buy, Dat leydt op ’t oor, hou vol de bruy. 3Daer ’t Volck-rijck Amsterdam toe sagh Met hondert duysent oogen, Hier waeyt een Wimpel, daer een Vlagh By vijftigh Masten boogen. De Zeyltjes hingen aen de Wint, De boortjes schepten water. Hier gemoet ons eene Vrint, Vande Iacht-raet soo bemint, Men brengt hem voort, de Vlagh aen boort, En loopt noch verder vande Noort. 4Nu by de Wint, ick kan niet, Hee; Die hoeck niet boven raecken, Neen, gaet een gang, u Swaert los, Ree, Dat rack is vlack voor ’t laecken. Vier uyt u schoot, hoe legt g’ en keft, Wilt ghy my leeren zeylen?

Den Admiraal noch eerst geheft, Bier, Broot aan Boort, een Iachtje treft Aen ly u roer// soent ghy u moer, ‘k Wou dat ghy in een Stroom-Nimph voer. 5Den Admirael die wende en sprack Aen ons sijn weet, en woort// gaf, Wie dat my lief heeft, volgh, en sack Met my weer om de Noort// af Aen d’omval set hy sijn hiel. Hoe schraeltjes sagh ’t de Molen, Smijt toe u vangh-lijn, vrome ziel, Riep hy, die dit wel geviel, Dat soo een Vloot, om Bier en Broodt Quam vlotten in sijn omvals boot. 6’t Sa tap, schaf Bier, in glas en kan, En ovens om te smoocken, Soo veel als ’t alles suypen kan, Een troost’lick woort gesproocken Van onsen Admiraal, dien Heldt, Een blom van sulcken offer, De Stroom-godt hier ter eer gestelt,

De Roemers men by ’t klincken telt, Men suyp, men Singh, men spon, men spring, Den avont viel, en yeder gingh. 7Weer scheep, doen lach der Winden-godt In slaap, en buyten machten, Soo waeckmen een getaeckelt Vlot Van t’saam-gebonden Iachten. Soo drijftmen sonder Wint voor stroom, Men spoelt met Bacchus-tranen, Den Overloop, tot dat men koom, Al soet, al sachjes door de Boom, Daer set men ’t strack// de Nae-dorst sprack: Ga lesch my inde regen-back. 8Soodanigh was het Schip-gewoel Van Amstels-burger Boots-man, De Puts en Plecht, verstreckt een stoel, De Kittebroer een Loots-man, In ’t Roemmert, elck smoocke-broer Voer hier voor een Bosschieter, De Ruyme-tijdt die stondt aen ’t roer, Ick twijffel hoe de Nae-smart voer,

Had ik gesien// krioel geschien, ‘k Sou daer een beter bot na bien. M. Keusers.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdamsche Vreughde-stroom (Tweede deel) · Anoniem · Poetry Cove