Skip to content
1655

Amsterdamsche Vreughde-stroom (Tweede deel)

Anoniem

Stemme: Onlanghs geleden, &c. LAest gincker een Ioncker By avont in doncker Spanceren by de straat, Om fantasys verlaet, Hy siende na de Lucht, Hoorde gerucht Op seeccker Cantoor, Hy sach ’t glas door Dees aerdighe soete Klucht. 2Een Meyt bracht Mont-brieven, Dus is ’t u believen, Meester, dat ghy komt af, De Dis staet rede, ick schaf, Wy wachten al nae jou, En onse Vrou Sit al aen den Dis,

Daer is Pos, Vis, En Wijckere Cabbeljou. 3De Meester geneghen Om lusjes te pleghen, Kreegh aen de Meyt wat sin, Om ’t werck ban sneuckel-min: Hy heeft terstont de Meyt, Soo soet gevleyt Toekomende Wijf Mijn tijt-verdrijf, Hoe vaert uw vrolijckheydt? 4De Maget verslaghen Van sulcke vraghen, Riep, wech met dese gril, En tweede minne wil: Hy gaf de soete sus, Terstont een kus, Midts doocken sy neer, Sy riep: mijn eer, Wel dacht ick, hoe is dit dus? 5Ick klom op de luyffel,

En sach het gekuyffel Van deze Man en Meyt, Die om haer eer vast schreyt, Ey! Meester zijt gerust, Verkoel u lust Met onse vrouw, Hy riep; nou, nou, En heeft sijn lusjes geblust. 6En na dit bedrijven, Gaf hy haer wat schijven, En sey: weest nu te vreen, En sy ginck lacchende heen. Ick dacht ist daerom dat, Veel meysjes wat: Iufferlyk gaen, Als sy ‘er soo aen Komen, door kusjes om schat. M. Keusers.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Amsterdamsche Vreughde-stroom (Tweede deel) · Anoniem · Poetry Cove