Toon: Het quammer een Reyser, &c.
GAntsch dat ’s eerst een vrijster
Sy singht als een Lijster,
Sy isser volmaeckt in als,
Ia in ’t courtiseren,
Als had sy ’t gaen leeren,
Te Hove, by Schot of Wals.
Sy isser het puyckje,
Ia ‘t Fisje uyt ’t Fuyckje
Op d’oud’ Achterburghwal,
Seer netjes en fiertjes,
Trots alle de Diertjes
In ’t geheele Hollants dal.
Sy heefter veel Vryers,
Maer weynigh bedyers,
Sy scheyden daer haest weer uyt
Sy komen wat praten,
Dan gaense verlaten
Als sy meent sy is de Bruyt.
Het zijn vuyle monden,
Die onlanghs soo schonden
Die suyvere Maeghde-Bloem,
Die icker met eeren,
(Doch sonder flatteren)
Voor ’t puyckjen van d’ Amstel noem.
Haer volmaeckte Leden,
Bevallijcke zeden,
Daer meed sy ter werelt leeft,
Die maecken dat zy’er,
Niet simpel een Vryer,
Maer hondert-en-’t seventigh heeft.
Ten zijnder geen Boertjes,
Geen Snyers, geen Loertjes,
Maer Koopluy en Winckeliers
Zy-Reders, Boeck-binders,
Dat zijn haer beminders,
Oock Wijnverlaters, Barbiers.
Ach ’t is sulcken Engel
Daer ick steets nae hengel
Als icker by avont gae,
Ick loop voor haer deurtje,
Ick kijck door het scheurtje,
Ick hem en sy volght my nae.
O! heden.