Stem: Adieu schoon Europa.
ALs schoonste Carileen,
Eens wandelden alleen,
Soo songh sy lustigh uyt
Met soet gheluyt,
Waer van den echo ’t laetste woort
Altijt na-baeude,
’t Welck haer benaeude
Als sy ’t heeft gehoort.
Want vraeghden sy wie ‘tdeed’,
Den Echo vraeghden ’t meed’,
Als sy het spreecken liet,
Hoorde sy niet,
Waer door het meysje was in ly
Als Carileen weende,
Den Echo steende,
Met vraeghde sy.
Geeft ghy my Lief ghena?
Den Echo seyde ja,
Mint hy niet Carileen?
De Stem riep neen,
Waer door sy liep als heel ontsint
Door dichte boomen,
En sagh daer komen,
Haer lief Garind.
Doen was sy soo ontstelt,
Sy heeft hem stracx vertelt,
Met een ontrust gemoet,
Haer tegenspoet,
Hy lachte om haer soete reen,
Heeft haer met lusjes,
En duysent kusjes,
Gestelt te vreen.