Toon: Waer ick my wend of keer, &c.
WEn ick mijn tweede Ziel,
Ootmoedigh voor u kniel,
En smeecklijck klaegh
(Ay my!) hoe mach ’t geschien,
Dat ghy dan kond voor my u Dienaer vlien.
Ick smoor en smelt van rouw,
Noch ben ick u mijn waerde Engel trouw;
Iae blijve u slaeff, tot dat mijn matte Ziel beswijck, en helt
Nae ’t Elisesche Veldt.
2Als ghy mijn Ziel-son ziet,
Wat laeuwe tranen vliet
Ick daegh’lijcks stort,
Of als ick ’t weenen staeck,
Door swaerder droefheydt, en aen ’t suchten raeck;
Is dat niet tuygh ghenoegh,
Wat reyne liefde ick u toedrage, en droegh?
Soo sulje sien, hoe in mijn hart, als my de Ziel ontgaet,
V Naem geschreven staet.
3Mis haeght u dat ick poogh
Te sterven, wijl u oogh
En schrander geest, of klaer verstandt,
Mijn liefde kent en ziet?
Ey laet my dan noch langer in ’t verdriet:
Want soo ‘k u gunste mis,
Heeft aerde en zee voor my geen laeffenis;
Den Hemel selfs, liet oock mijn Ziel van u gehaet, niet in
Zijn beeld en mijn Goddin.