Toon: Prins Robberts Mars, &c.
DE Bruyloft, Bruyloft die is uyt,
De Vreughden zijn gedaen,
Men braght de Bruydt vast inde Scuyt,
Hoe drommel wilt nu gaen?
Men hoort geen Keel noch Snaren meer,
’t Is al de bruy ontstelt,
En ’t Bruyts-cieraet leydt daer ter neer,
0! sorgh die ’t hert nu quelt.
2Hier stont den Dis van als verciert,
En daer ’t Bruydts Ledikant,
Gins wiert de Min op ’t hooghst geviert,
Men dansten handt aen handt,
Hier kustemen (tot jou gheseydt)
’t Geen Venus Soon behaeght,
Ia ‘k had schier van de nacht geschreyt,
Waer ’t Maeghdom niet ghewaeght.
3Wegh is de Vreught (o soete tijdt,)
Waerom verschuylt soo ras?
’t Heeft my en meer wel ’t hert verblijdt,
Maer waer is ’t nu soo ’t was?
De Meyt wech, de Beurs is leegh,
‘K sweer elck die had sijn beurt,
Of ick nu weer van d’Amstel teegh,
Hey; daer niet om getreurt.
4Tsa, tsa, in ’t Schuytje, Bruylofts-vraght,
Siet ’t Zeyltje streeft voor-windt,
Daer werdt maer naer u komst verwacht,
Ick bidje, ey! geswindt
De Schipper queelt met sijn Knecht,
Is dat niet excellent,
En roept in, in, ‘k sal stueren recht,
Wilt ghy aensiet het endt.