Toon, Tweede Carileen.
LAet ons vrolick wesen nou,
Elck schud den aep eens uyt den mou,
Wacker drinckt, lustigh singht, dat het klinckt,
Wat soo ziet, nou Speelmeysjes, ’t sa men hoort jou niet,
Kom, singh deur, of singh veur, ghy hebt keur;
Wel je prijckt, dat het niet met al en lijckt;
Doch men siet, en bespiet, schoonje niet
Een woort uyt, datje me graegh waert de Bruyt.