Stemme: De tijdt begint nu vast te naken, &c.
Mijn middag-Son so schoon in ’t bloosen, Aen ‘tduycken sloeg nu komt verposen,
De morgen-Son sijn loop, en geeft
Haer luyster weer het eerste wesen, En is uyt Thetis schoot verresen;
’t Onsterff’lijck is noyt uytgeleeft
2Geen felheyt sloopt so stercke muren, De Doot geen Boom en kan verduren,
Soo vast geplant in ’t schoonste Hoff:
Sy groeyt, en sal haer kroon opsteecken, En krachtigh door de Wolcken breken,
Tot eer van ’t Y, en Amstels loff.
3So kan men ’t groot in ’t kleyn om vangen, Veel Eeuwen in een uur verlangen,
Waer van ’t begin hier seker wort;
Dit voorspel doet de waerheyt stijven, Daer uyt gaen weer verweckt het blijven,
Soo schietmen nimmermeer te kort.