Skip to content
1638

Amsterdams minne-beekje. Deel 3

Anoniem

Stemme: Stocke-Dans. DOris waer toe al dit sorghen? Hoe dus treurigh soete Vrouw? 's Avondts laet, vroegh in de morgen, Staegh verselt met droeve rouw. 2 Eenigh ick u altijdt vinde, By u wit ghewolde Vee, Onder dese groene Linde: Ach u treuren doet mijn wee. 3 'k Bid verklaert mijn eens u meenen, Gheeft eens reen van u ghesicht, Dat bemorst is staegh met weenen: Licht, dat ick u pijn verlicht.

4 Swijght ghy stil, soo moet ick raden, Want mijn hertje daer nae graeght: Hoe nae is u Ziel beladen Om dat ghy mijn laestmael saeght? 5 Met Dalinde kruytjes // mengh'len, Varsche Roos, en Angelier Gingh ick door u tuytjes // strengh'len, 't Gheen ick dede voor playsier. 6 Is het soo? ach jalousye, Maeckt ghy nu mijn Nymphje stuer, 'k Bid mijn schoone steldt ter sye Al dit bangh sien, 't staet soo suer. 7 Het ghy dan gheen seeckerheden? Is dan ledigh u ghedacht Van de woordtjes, dien ick dede Onlanghs in mijn Minne-klacht? 8 Soete zieltje, ach mijn Doris, Geeft een lachje van u mont, Ey vervrolijckt met u Cloris, En hem doch u Liefde jont. Nut en schadelijck.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.