Stemme: Doen Daphne d'overschoone Maeght. WIe dat een Roosje vers bedouwt Wil plucken van 't steeltjen, alst cierelijck staet, Die werdt gequetst van't prick'lend hout, Eer 't jeughdighe Bloempje sijn loofje laet.
Dit's mijn een voorbeeldt in mijn Minne, Dit's voor my een teecken dat ick noyt zal Mijn Rosemonde mijn Engeltje winne, Die ick naer volghe over al, Of ick sal eerst met pijn Op t seerst ghequellet zijn, Ghelijck als het Roosje mijn blijcken doet, Dies ly ick gheduldich mijn tegenspoet. 2 Dus Rosemondt al deed' ghy mijn Aen het grootste elend dat Nero oyt dacht, Ick blijf stantvast, alwaer dat de pijn Mijn lievende hertje ter doodt toe bracht. Mijn liefde en sal van u noyt wijcken, Ick blijf u soo trouw als Piramus dee, Of by Orpheus wil ickse ghelijcken, Jae oock by den droevighen Iphis mee: Voorts by al die uyt noodt Smaeckten door min de doodt, Dies bid ick uyt Liefde mijn Rosimondt, Maeckt mijn minnend' hertje van pyne ghezondt. 3 Noyt sult ghy valscheydt aen mijn zien,
Noyt en sal ick bezwijcken mijn Rosimont, Maer 't hert sal meerder tot u vlien, Als u gunste u liefde mijn heeft gejont. Ach, mijn hertje verblijdt als ick overdencke De vreuchde, de liefde die wy dan 't saem D'een d'ander uyt reyne minne sal schencken , Ach mijn Rosimonde hoe aenghenaem En lustigh is't te zijn, Als d'een soet d'anders pijn Door sulcken liefde en trouwigheydt, Die noyt en vervalst noch nimmer en scheydt. 4 Wilt ghy noch meerder liefd' bespien? Komt opent mijn borst, doorgrondt mijn hert: Daer sult ghy in ghewortelt sien Stantvaste trouwheydt, en bittre smert, En pijn die ick onlydelijck noeme, Soo ghy my hopeloos langher laet, Gheeft Rosimondt dat ick mach roeme Verlede pijn, nu blyde staet: Soo sal ick schoon Goddin V, en den Soon der Min
Op offeren sulcken soeten brandt, Wiens geur dat verspreyden sal 't heele Landt. C. A. Seep. Liefde verblijt.
Cookies on Poetry Cove