Wijse: O Kersnacht schoonder dan den daghe.
ROemwaerde Maeght een pronck der schoone,
Hoe langh sult ghy weyg'ren weerloone,
Aen Celadon, seght Harderin,
Sal door mijn klacht noyt sijn bewoghen
V waerde hart? of tot medoghen
Eens keeren uwe wrevel-sin.
2 Moord'resse mijns vryheyts, Goddinne,
Seght doch eens waerom dat u sinne
Versmaen soo preuts de min van my?
Of werdt u sin tot minne-plightjens
Beweeght veel eer door de ghedightjens,
En Polexanders soet ghevry.
3 Lieff Astrea, ick moet bekennen
Dat de soetigheydt syner Pennen
Mijn Boersche stijl te boven gaet:
Sijn rijm kan mijn dichts luyster roven,
Maer mijn liefd' gaet sijn liefd' te boven,
En mijn trouwheydt veel vaster staet.
4 Polexander door Rijmerye
Kan beter 't Maeghden hartje vleye,
Als Celadon, die al te slecht
Niet kan de soete Maeghde gunsjens
Winnen door rijmens Tover-kunsjens,
Maer tracht daer nae, door trouw oprecht.
5 Ick kan gheen Maeghde sinnen strelen,
Ick kan gheen gonst door konste stelen,
Mijn wapens zijn de diensten trouw:
De kuyssche liefd', en 't droevigh smeecken,
Waer door ick soeck weer-min t'ontsteecken
In 't zieltje van mijn waerde vrouw.
6 Laet doch mijn trouw eens overwinne
V wreetheydt schoone Harderinne,
Of sal dan Polexander nu
V gonst, ach Nymph, alleen verwerven,
En ick hoop'loos verlaten swerven
Door 't vluchten van u, trots en schuw.
I. v. Mol. Liefd' is God'lijck.