Stemme: Pronckje van de Maeghden. Tyter. PRonck van d'Harderinne, Waer heen wilt ghy dryve? Ay, keert uwe sinne, En wilt hier wat blyve, Wilt my doch gheryve, Dit's u een kleyne saeck:
Vriendinne // die ick minne, In u lede // en sede Schep ick groot vermaeck. Sylvia. 2 Lust u mijn te quelle, Ick sal 't garen leyde. Tyter waer toe 't lelle? Gaet u Schaepjes weyde, Wilt u Beesjes leyde In t Klaver-rijcke gras? V Schapen // die gapen Van hongher, en kommer, Gaet en voedtse ras. Tyter. 3 't Schijnt mijn Schaepjes treuren Schoone Harderinne, Om dat mijn ghebeure Niet mach uwe minne: Wilt u recht besinne, Beheerster van mijn Ziel, Wt jonste // u gonste My thoone // wilt schoone, Voor wien ick kniel.
Sylvia. 4 Tyter door u vleye, En u minlijck smeecken, Soudt ghy schier verleye Mijn, en voorneem breecken, 'K voel u vriendelijck smeecken, Vermurwt mijn harde hert: Tyter. Mijn hopen, u loopen, V vluchten, mijn suchten Zijn teeckens mijns smert.
Sylvia. 5 Wilt het suchten staecken, En wilt u verbleye, Wilt u nu vermaecken In dees groene Weye, Tyter door u vleye Beweeghde ghy 't ghemoet: Weer minne, ghy vinne Sult hede, ter stede, Voor 't gheen ghy doet.
Tyter. 6 Sylvia mijn waerde Ghetrouwe Harderinne, Schoonste van der aerde Nu ghy my toont minne, Is Tyters hart van binne Met Hemels-vreught belaen: 't Schijnt de Goden // ons noden Op kusjes // en lusjes, Dies laet ons gaen,
7 Off'ren Roos en Bloeme Op Venus Altaere, Die met vreught sal roeme Van ons soet vergaere, En ons t'samen paere, Wtmuntende Goddin, Siet ons Lamme // ons Ramme, Ons Schapen // die rapen Een vreught in ons min. Liefde verblijdt.
Cookies on Poetry Cove