Stemme: Van Theunis.
BReghje was lest heel belust,
En geerigh om te trouwen,
Sy liet haer Moertje noyt in rust,
En songh sonder op-houwen:
'k Hout met onse Theunis, 'k hout met onse Theunis,
Ick segh het hem nae, tot zijnder eer,
Dat hy op't soenen niet deun is.
2 De Moer die sprack wel malle Brecht,
Wil jy ons Teunis minne?
Jae Moer: 't is sulcken reynen knecht,
Hy speult staegh in mijn sinnen,
'k Houdt met onse Teunis, &c.
3 Laestmael gingh ick door het gras
Met hem heel soetjes wandelen:
Mijn docht ick in den Hemel was,
Soo wist hy mijn te handelen,
Ick houdt met onse Teunis, &c.
4 Als ick denck om de lonckjes soet,
Die hy schoot van ter syen:
Ick krijgh een grillingh deur mijn bloedt,
O! 'k mach de knecht soo lyen,
'k Houdt met onse Teunis, &c.
5 Al quam de grootste van het Landt
Met hooghe eeden zweeren,
Dat ick sou wesen sijn eyghen Sant,
Ick sou hem niet begheeren,
Soo hou ick het met Teunis, &c.
6 Dus Moertje laet het mijn toch toe,
Dat ick mach Teunis krijghen:
Al maeckten jy 't my noch soo moe,
Ick wil en sal niet swijghen
Te roemen van ons Teunis, te roemen van ons Teunis,
Daer singh ick of // met groote lof,
Dat hy op 't soenen niet deun is.
Nut en schadelijck.