Skip to content
1638

Amsterdams minne-beekje. Deel 3

Anoniem

Stemme: Soo langh is 't Muysje vry. 't Gesicht. GOd'lijck klaer-stralend' Licht, Ach Blixems uyt 't ghesicht

Van Sylvia, wiens glans Verdooft de gloor en strael En luyster t'eenemael Van Phoebi gulde Krans.

't Ghehoor. 2 Ha stem, wiens soet gheklangh, 't Zy in gespreck of sangh De Musae overtreft, En Pierus docht'ren doet Wijcken, die met hooghmoet Haer sangh hadden verheft.

De Reuck, 3 Violet, Roos, Ang'lier, V reuck is met een sier Te achten by de geur En aessems soete douw Van mijn Ziel-waerde vrouw, Maer moet wijcken daer veur.

De Smaeck. 4 Wech Nectar en Ambroos, Want als ick maer 't ghebloos Eens druck van 't sacht Robijn Der lippen oversoet Mijns Nymphs, die Nectar goet Kan meer vermaecken mijn.

't Ghevoel. 5 Als ick ghevoel het teer En poessel lijff: ter neer Mijn vryheydt henen valt, En door 't ghevoel soo wert Ontsteecken mijn jongh hert Door u, diens roem dat bralt. Liefd' is God'lijck. I. V. Mol.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.