Stemme: Roielle dat isser de schoonste. WAer vlucht ghy doch heen mijn waerde Godin Dus schuw // onder 't luw // daer ick u soo min? Ey blijft doch staen, ey Cloris 'k bid u rust Vol doet ach Nimph, mijn minnens grage lust.
2 Hoe dickwils heb ick in 't naerste der nacht, Met klachten // gaen wachten // jae slapend' onsacht, In't natte velt op d'af-gehouwen stam, Voor uwe hut, ick vaeck mijn rust-plaets nam.
3 Mijn tranend gesucht het geen ick dan dee, De stroomen // en boomen // jae grasende vee Mijn droeve druck nae bootsten, jae de Maen Scheen, Cloris was met Janij mee begaen.
4 Doen ghy, ach Vooghdes mijn eerstmael verscheen In't moeten // 'k u groeten // goddin maer waer heen V soete tret u aerdigh lichaem droegh, De liefd terstont mijn grage lust mee joegh.
5 V aerdige tuytjes ghevlochten soo braev' Die vongen // en dwongen // mijn tot u slaev, En 't soet gebloos dat op u kaeckjes leefd, Mijn onversiens geheel verwonnen heeft.
6 Nu leev' ick alleen in u soet ghebiet, Princesse // Vooghdesje // ey laet mijn verdriet V stale hert bewegen tot ghenae, Van mijn, die steedts tot u believen stae.
7 Waer van dat kan tuyghen u lamren al Die 'k hoeden // en voeden // in't klaver-rijck dal, Doen ghy mijn Son waert met Grusel nae stee, Het quijnde van de klaeghjes die ick dee.
8 Ach dat de natuer haer tongh eens ontbont, Haer smeken // sou breken // u hertje terstont, Ick weet dat ghy, dat ghy niet meer dus straf Soud vluchten, van u trouwe Ianij af.
9 Dan soo mijn geween u niet en bekoort Sal wreede // daer mede // mijn ziel zijn vermoort, 'T verliefde hert sijn woonplaets dan verlaet, Dat ghy mijn leven, hatigh van mijn gaet.
10 Dan sal mijn gheest, waer dat ghy oock zijt Afgrijslijck, en yslijck, steets volghen altijt, Met naer ghegrim, en met een holle spraeck Steets roepen: Cloris, Cloris, Cloris wraeck.
11 Dus sal hy soo langh dan sweven op aerdt, Jae raecken, en maecken u stadigh vervaerdt, Tot ghy op 't lest roept Iany, Iany, ach: Ey komt dat ick doch met u paren mach.
12 Dan lacy, gheen roepen en hellept dan meer, Gheen suchten, noch vluchten, ick laet u dan weer: Dies Cloris komt en mijn begheert' voldoet, Eer u, mijn waerde, dese straff ontmoet. J. Soet. Niet soeter.
Cookies on Poetry Cove